ملا محسن فيض كاشانى در مفاتيح الشرايع خود قول مشهور را ذكر كرده و ادامه داده است : نماز با مخالفت عمدى اين حكم باطل مىشود امّا با مخالفت سهوى يا در صورت جهل ، نماز باطل نمىشود . . . حكم مختص به مردان است ، اما زنان در صورتى كه نامحرم صداى او را نشنوند در جهر مخيرند ، و در صورت شنيدن نامحرم صداى زن را ، گفته شده كه جهر براى آنان ( زنان ) جايز نيست و نمازشان در صورت جهر باطل است ، امّا در اين قول نظر است . بعيد نيست كه بتوانيم تحريم اسماع و شنواندن صداى زنان را مشروط به خوف فتنه بكنيم ، لكن تحريم شنيدن آن براى نامحرم مشروط به خوف فتنه است . مرجع در حكم فوق ( فتنه يا عدم آن ) عرف است . « 1 » نظر محقق اردبيلى محقق در خصوص جهر و اخفات چنين آورده است : آيه 110 سوره اسراء « وَ لا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَ لا تُخافِتْ بِها وَ ابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا » دلالتى در جهر و اخفات ادعا شده از سوى علماى ما ندارد . چرا كه براى جهر و اخفات معانى مختلفى بيان شده است . . . و آيه دلالت بر عدم وجوب جهر و اخفات مىكند . محقق سپس رواياتى را كه مؤيد اين قول و متضمن تعريف معناى جهر و اخفات و قرائت وسط است ، ذكر مىكند و مىآورد : جمع بين اخبار مختلف به صورتى كه با اصل نيز موافق باشد ، آن است كه اخبار دال بر جهر و اخفات را حمل بر استحباب كنيم . . . و ظاهر اين

--> ( 1 ) . مفاتيح الشرايع ج 1 ، ص 132 - 134 .